Van Canyon Road House via Klein Aus Vista naar Sesriem

Na een heerlijk ontbijt in de opkomende zon zijn we weer de gravelwegen opgegaan. Het eerste stuk zou slecht zijn, maar het viel mee. Wellicht raken we al gewend aan wasbordrijden en stofhappen. Na ca 30 km kunnen we doorrijden en met zo’n 80-90 km/h op naar Seeheim. We komen slechts af en toe een auto tegen. Dan is het snel raampjes dicht, maar het stof is niet tegen te houden. Overal komt het naar binnen toe. Blijkbaar is waterdicht niet hetzelfde als stofdicht?
Na ca 90 km komen we in Seeheim Hotel aan waar we allen een bakkie koffie drinken. Het hotel is wel 3 verdiepingen hoog, maar van de weg af niet te zien. Het plaatsje ligt in een groot gat! De koffie is er heerlijk en we kunnen onze blog bijwerken (nadat iemand de code had gekraakt).
Vervolgens kunnen we het asfalt weer opzoeken en op naar de camping. Eerst hebben we nog getankt en een biertje gepakt in Aus, een plaatsje van ca 2500 inwoners. De auto doet het prima, maar loopt nog wel wat warm als we moeten klimmen. We zijn nu op ca 1500 meter en bevinden ons op een hoogvlakte. De camping is een heel bijzondere plek, slechts 10 plaatsen, geen elektra, maar wel goed sanitair en een adembenemende sterrenhemel. We blijven hier 2 nachten en gaan woensdag naar Luderitz om inkopen te doen.

Luderitz

Onderweg hebben we de wilde paarden gezien. Ooit door Duitsers ingevoerd, zijn ze nu hier verwilderd en hebben zich in korte tijd aangepast aan het droge en hete klimaat. Verderop ligt het spookstadje Kolmanskop, ooit een rijke plaats door de diamantwinning. Maar nu verlaten en vervallen. We hebben dit bezichtigd omdat het mooi is te zien hoe de zandstormen de gebouwen teisteren en het zand zich meester maakt van de stad. Dat levert zeker mooie foto’s op.
Luderitz is een havenstadje waar we heerlijk vis hebben gegeten, inkopen gedaan en natuurlijk geld gepind. John had pech en zijn bankpas verdween letterlijk in de automaat. Gelukkig was de bank geopend en kreeg hij zijn pas snel terug. Ook TIA.
‘s Nachts slecht geslapen, dit was de derde nacht met storm. De daktent stond te schudden en het doek flapperde hard in de wind, maar gelukkig geen schade. Het is een stevige tent! Omdat we toch wakker zijn vertrekken we heel vroeg, met het idee onderweg te picknicken. Maar het blijft hard waaien. We zijn al ver gevorderd als we een verwijzing zien naar een permanente tentoonstelling. We komen bij een kleine camping waar Naomi koffie voor ons zet en we mogen ontbijten. We ontmoeten daar Jan Losch, een Duitser die goed Nederlands spreekt. Hij woont daar met zijn vrouw en geeft ons een rondleiding en uitleg. Erg interessant en leuk.
Onderweg verandert het uitzicht elk uur, maar blijft adembenemend. We zien al veel wild, o.a. springbok, bruine zebra, wevervink, gemsbok, spiesbok en struisvogels. Sommigen rijden veel te hard en scoren 3 lekke banden. Wij hebben gelukkig geen problemen.

Kasteel Duwisib

We kamperen bij een kasteel midden in de woestijn, gebouwd door een Duitse luitenant die er niet lang heeft gewoond doordat hij sneuvelde in een veldslag. De camping is eenvoudig maar voldoet. We koken weer op een houtvuur, de zgn braai. Anja voelt zich niet lekker, maar kan er goed slapen en is na een nachtje weer vrij goed opgeknapt, dus kunnen we verder. We gaan naar Sesriem, een korte rit, maar weer over slechte gravelwegen. We komen aan op een vrij luxe plek met zwembad, waarin we de stoffige wegen snel vergeten.
Morgen heel vroeg op om de zon op te zien komen in Sossusvlei, een oase zo’n 60 km de rode Namib woestijn in.
Dinsdag gaan we naar Usakos, dus als je nog geen bijdrage hebt gestort? Het kan nog! We zien het wel op de rekening als we in Swakopmund zijn. Daar hebben we weer internet.

Filmpje

Ons eerste filmpje staat op Youtube, klik hier: http://youtu.be/qNIXpSAwkx8 of zoek op cvsae2012.

Onderweg van Z-Afrika naar Namibië

We zijn op tijd vertrokken uit Kasteel Riebeek, waar juist een marathon werd gehouden. In Malmsbury inkopen gedaan voor 3 dagen en onze jerrycans gevuld met benzine. De weg door Z-Afrika is uitstekend en men rijdt hier netjes. Wij rijden ook vlot door het mooie en groene landschap met veel oranje en gele bloemen. Opvallend zijn de vele druivenplantages en grote wijnboerderijen die we passeren. Maar Namakwaland hebben we niet echt gezien, jammer, afslag gemist denk ik. Halverwege moeten we sleutelen om de Combi te repareren: net als Meike rijdt trapt ze door de koppeling heen; de drukstift van de hulpkoppelingscilinder is doormidden. Gelukkig zijn we niets kwijt en kunnen we de stukken met een moer aan elkaar zetten. We rijden weer. We komen bij daglicht op de camping bij Springbok aan. Tenten opzetten en meteen aan het eten beginnen. Met wat gekocht hout heeft John een vuur gemaakt voor de braai. We eten een vorstelijke maaltijd, wat enige jaloerse blikken oplevert. Daarna op tijd naar bed want we zijn moe en het koelt hier hard af ’s avonds. Maandagochtend eerst nog de koppeling van Sybrand goed gerepareerd en we vertrekken tegen 9 uur naar de grens van Namibië, waar we om 10 uur aankomen. Eerst paspoortcontrole en uitvoer van de auto uit Z-A, daarna de Oranjerivier over. Ongeveer 1 km verder de controle en invoer in Namibië. Alles verloopt vlotjes, geen problemen en we zijn een uur later erdoor. Het landschap verandert regelmatig; van droge en dorre heuvels naar flinke bergen, waar de Amazon flink moet klimmen. Na enkele tientallen km’s verlaten we de verharde weg en gaan over de gravel naar Ai-Ais. Dat blijkt een resort met heetwaterbron te zijn waar we heerlijk hebben gezwommen! Dat was de zware rit over zeer slechte gravel met wasbord van wel 20 cm diep wel waard! De auto’s hebben het deze dag zeer zwaar te verduren gehad (en wij ook). Bij John brak een remleiding af van de bekrachtiger en bij Frans liep de motor heet. Weer sleutelen dus. Een nieuw kraagje aan de remleiding, vastzetten, bijvullen en ontluchten. En zonder thermostaat is de koeling veel beter en voldoende. Problemen verholpen. De gravelwegen zijn van wisselende kwaliteit, soms goed voor 80 km/h, dan weer hevig wasbord en zoeken naar een beter spoor. We hebben de auto’s goed nagekeken en John heeft een rammelende irritante versnellingsbak verholpen. Verder was hij een bout kwijt van zijn carterbescherming en een afgebroken bout. Sybrand had de eerste (en laatste?) lekke band. Camping Canion Road House is een heel mooie camping midden in de woestenij. Uitstekende voorzieningen en heerlijk springbok gegeten in een entourage van oude auto’s en antieke gereedschappen. Dinsdag naar de Canion van zeker 600 m diep wezen kijken, heel indrukwekkend. Dat zijn vast mooie foto’s geworden! Vanavond weer lekker braaien en morgen slechts 220 km naar Klein Aus Vista. Onderweg zullen we geen dorpen of stadjes van betekenis tegen komen… Hier kun je de stilte nog echt horen!

Kaapstad en omgeving

Dinsdagmorgen zijn we eerst de auto’s op gaan halen. Deze stonden bij GMA op het vliegveld. We werden daar hartelijk ontvangen door Ernest Burger in zijn vrijwel nieuwe bedrijvencomplex. Nadat de douane haar formaliteiten had vervuld werden de auto’s vrijgegeven en konden we gaan. Heerlijk om in onze eigen Amazon de weg op te kunnen. Ze startte vrij gemakkelijk zoals de meeste auto’s. Helaas gaf de benzinepomp van Maarten de spreekwoordelijke pijp terug. Die moest dus vervangen worden. Er kon direct begonnen worden met sleutelen, na een half uurtje was dit ook gepiept.

Voor de eerste keer links rijden, in een lange stoet naar de benzinepomp: 42 liter voor 43 Euro, waar vindt je dat nog? Nou, hier dus in Kaapstad! Gelukkig konden we de auto’s veilig parkeren in het Cape Town Lodge hotel, waar we nu verblijven. Links rijden valt best wel mee.

We zijn met z’n zessen de stad gaan verkennen. Helaas was een bezoek aan Robbeneiland niet mogelijk; dit was volgeboekt tot zaterdag, jammer. Dan maar te voet, eerst naar Bo-Kaap; een heel kleurrijke wijk waar vroeger slaven woonden. Vervolgens een bezoek aan de Afrikaanse markt, de Compagnie’s Tuinen, het oude kasteel en natuurlijk het V&A Waterfront, waar we heerlijk hebben gegeten. De volgende dag een city tour met de bus: naar het strand, slavenmuseum en diverse delen van de stad. Afsluitend gegeten in het Afrika Café met 14 typisch Afrikaanse schotels, zang en dans.

Donderdag met de 3 auto’s naar Kaap de Goede Hoop, langs de oostelijke kust gereden. We hadden veel geluk met het weer en zelfs walvissen gespot! Heel bijzonder! Ook pinguïns, apen, struisvogels en nog meer gezien. Al met al een heel geslaagde dag met mooie foto’s op de Kaap (waar wij ook een bijzondere attractie waren met onze NL Volvo’s). Daarna naar onze camping, waar we zo laat aankwamen dat we in het donker ons eten op de braai klaar hebben moeten maken. Daarna vroeg naar bed, maar helaas weinig geslapen door de hevige storm die ’s nachts opstak! Echt Kaaps weer, waarin we de storm hoorden aankomen rollen, maar gelukkig weinig last van. We stonden goed beschermd door de bomen en de daktent hield het prima.

Chapman's Peak

Vandaag hebben we een schitterende route gereden, o.a. de beroemde Chapman’s Peak Drive; SCHITTEREND!! Helaas begon het tegen de middag te regenen en zijn we na de middag niet verder gegaan. Na de lunch samen met de Volvo Owners Club SA foto’s gemaakt. Vanwege het slechte weer zijn we niet terug gegaan naar de camping maar naar een B&B. Ach ja, even aanpassen dus. En jullie maar denken dat wij hier in het ‘warme’ Afrika zitten? Echt niet, het lijkt wel herfstig Nederland met dit weer…

Kasteel Riebeek

Internet is een beetje lastig hier, gelukkig hebben George & Michael hier in Riebeek Kasteel een dongeltje en kunnen we de blog even bijwerken. Heerlijk gegeten en interessante gesprekken met o.a. Dries en Ria Klomp (echte Zuid-Afrikaners met oorsprong in Barneveld en Rotterdam). Morgen gaan we naar Springbok met een tussenstop in Namaqua land; een groot park dat volop in bloei staat. Volgens het nieuws is Namaqua land het mooiste sinds 20 jaar! Dat beloofd wat (als het nu maar mooi weer wordt…)

Aankomst in Kaapstad op 27 augustus

Airbus A380

We zijn zondag zonder problemen en op tijd vertrokken vanaf Schiphol. Iedereen was er op tijd en het was geweldig leuk om iedereen weer te zien. We zijn met de nieuwe Airbus A380 gevlogen naar Dubai: dit is nu het grootste passagiersvliegtuig ter wereld en was nog hartstikke nieuw! We zaten heerlijk, veel ruimte en goede service. Helaas nog wel met problemen, het was erg warm aan boord.
In Dubai hadden we voldoende tijd om even rond te kijken; het ziet er daar erg luxe uit en alles glanst. Aan de muur natuurlijk alleen maar Rolex klokken... Shoppen was daar voor ons niet interessant, veel te duur.


Vervolgens met een A340 naar Kaapstad. We hadden regelmatig goed zicht op Afrika, dus dat was wel leuk. In Kaapstad stonden Tim, Sanne en Hans ons al op te wachten, onverwacht. Goed nieuws dat de auto's alle in goede staat klaar stonden. We kunnen ze morgen om 11 uur op gaan halen!

In Kaapstad zijn we samen met Sybrand, Meike, John en Madeleine eerst naar ons guesthouse gegaan, en daarna direct de Tafelberg op met de kabelbaan; het was erg mooi en helder weer, dus uitstekend uitzicht en een mooi uitstapje. Op de foto staan wij op de Tafelberg met uitzicht op Kaap De Goede Hoop. We hopen daar donderdag naar toe te kunnen gaan. Morgen staan Robbeneiland en de Waterfront op het programma. Maar nu eerst maar eens naar bed, want 2 uurtjes slaap was toch wel weinig...

Klaar voor vertrek naar Kaapstad, nog 1 nachtje slapen

Nog een nachtje slapen en dan gaat ons groot avontuur beginnen! We hebben er ontzettend veel zin in!!
Alles staat gepakt, het was even puzzelen: stapeltjes gemaakt, veel te veel. Dan toch nog maar wat thuis laten. Welke schoenen neem ik mee? Kan het er nog bij? En zo ging dat de hele dag. Want het moet straks nog wel in de auto passen! En die zit al behoorlijk vol.
Oh ja, de auto's; die zijn gisteren goed in Kaapstad aangekomen, gelukkig... Maandag moeten we al naar de haven met ons carnet de passages om de auto vrij te laten geven door de douane. We zijn benieuwd of dat nog problemen gaat geven?!?

Kaapstad

Onze vakantie zal maandag beginnen met enkele dagen Kaapstad, we willen graag een en ander gaan bekijken. In ieder geval naar Robbeneiland, de rest zien we wel. We hopen dat we de auto niet mee hoeven te nemen in de stad, maar deze nog in de haven kunnen laten tot donderdag. Anders moeten we nog naar een veilige parkeerplaats op zoek. Maar ja, ook dat probleem wordt wel opgelost.

Actie voor Usakos

Onze actie voor de kinderen van Usakos loopt nog steeds. Als je nog geen bijdrage hebt overgemaakt, geen probleem: dat kan nog tot 11 september op het rekeningnummer hiernaast afgebeeld. Wil je meer weten, klik dan hier.

Twaalf Volvo's op reis...

Het is alweer een maandje geleden, tijd voor een kort bericht. Nadat we de auto's naar Amsterdam hadden gebracht zijn ze naar Rotterdam verscheept. Onze verzegelde container is nog wel open geweest: iemand had zijn paspoort in het handschoenkastje laten liggen... dankzij de douane en Jan Thuis is dat nu terecht.
In Rotterdam werden de auto's op de MSC Vanessa geladen en die is nu onderweg naar Kaapstad. Daar wordt ze op 21 augustus verwacht, als alles meezit. Je kunt de MSC Vanessa zelf volgen op Internet, klik dan hier.
Ondertussen zijn wij niet de enigen die zich voorbereiden op de reis; in Zuid-Afrika rekenen ze ook op onze komst! De Volvo Owners Club SA heeft een leuk programma voor ons opgesteld en we voelen ons zeer welkom. Daarnaast verwachten we dat enkele clubleden met ons mee gaan rijden op de routes door ZA. Het wordt vast een geweldig en uniek treffen tussen Volvo-liefhebbers van beide zijden van de wereld.

Usakos

De actie voor de kinderen van Usakos loopt ook nog steeds goed: de stand is nu ca. €3000,- met nog enkele toezeggingen. We hopen nog op meer, dus als u nog niet hebt gegeven: doe dat nu! Rechts ziet u een kader met meer info. Klik daarop en zie hoe u ook kunt bijdragen aan het kinderdorp. De kinderen van Usakos zijn u dankbaar!

Uit 'De Republikein'

We hebben al de aandacht van de pers getrokken aldaar, getuige een kort artikel in de Namibische krant "De Republikein".

De reis is begonnen...



Dat wil zeggen: de auto is aan de grote reis begonnen. In het westelijk havengebied van Amsterdam stonden 6 grote zeecontainers klaar, en daarin hebben we gisteren onze Volvo's vastgesjord. Daarna zijn de containers verzegeld, een veilig gevoel. Ze gaan met de Vanessa mee, en we verwachten dat ze half augustus in Kaapstad aankomen.
Er werd veel gepraat over wat iedereen zoal had ingepakt: Team 9 met P1800 moeten woekeren met de beperkte ruimte; de combi's hebben ruimte over, team 6 met 1800ES heeft een mooie steun achterop met extra reservewiel, en team 10 heeft opvallend weinig bagage in hun Amazon. Iedereen heeft de nodige reserveonderdelen en gereedschap bij. We zullen zien wie er straks bij wie komt lenen?!

Daarna zijn we allen naar Tim geweest voor een gezellige middag en een goeie Afrikaanse braai. Onder een warme zon voelde het aan alsof de vakantiereis al was begonnen. We leren de overige reizigers in de groep al beter kennen en het wordt vast een gezellige reis.

De laatste voorbereidingen aan de auto

Nog 50 dagen te gaan en dus even een korte update over de laatste voorbereidingen:

De lpgtank is uit de auto verwijderd en de motor opnieuw afgesteld op benzine. En dat loopt prima! De auto is een stuk pittiger nu die op benzine loopt. En dat rijdt ook wel lekker! In plaats van de achterbank een plaat bevestigd met diverse materialen, extra 12V en 220V aansluitingen en beugels voor o.a. netbook. Daarmee is de techniek klaar, hebben we extra bagageruimte en konden we gaan inpakken. Verder heb ik nog een herhaalprik gehaald tegen Hepatitis. Anja hoefde niet en was dus eigenlijk voor niets naar het GGD geweest. Maar goed, beter zeker weten.

Sponsoring van Usakos

De inzamelactie voor de school in Usakos staat nu op een stand van ruim 2200 Euro, maar er komt vast nog meer! Wat zou het mooi zijn als er nog een paar duizend bijkomt... of is dat teveel gedroomd?
We zijn zeer benieuwd naar de ontvangst, als we daar met onze oude auto's aankomen en ook nog een mooi cadeau meebrengen.